الکتروفورز چیست و انواع الکتروفورز

الکتروفورز چیست

الکتروفورز یکی از تکنیک‌های پایه و اساسی در زیست‌شناسی مولکولی است که در آزمایشگاه‌ها برای جداسازی و تحلیل مولکول‌های زیستی از جمله DNA و پروتئین‌ها به کار می‌رود. این روش با بهره‌گیری از میدان الکتریکی، مولکول‌ها را بر اساس ویژگی‌های فیزیکی مانند بار الکتریکی و اندازه تقسیم‌بندی می‌کند و امکان مطالعه دقیق‌تر ساختار و خصوصیات آن‌ها را فراهم می‌سازد. در این متن، به بررسی جامع مفهوم الکتروفورز، نحوه عملکرد آن و کاربردهای گسترده‌ی آن خواهیم پرداخت.

تعریف و اصول الکتروفورز

الکتروفورز به معنای حرکت ذرات باردار در یک میدان الکتریکی است. در این تکنیک، نمونه‌های مولکولی مانند DNA یا پروتئین درون یک محیط متخلخل – معمولاً یک ژل – قرار می‌گیرند و با اعمال جریان الکتریکی، مولکول‌ها به سوی قطب مخالف بار خود حرکت می‌کنند. نرخ حرکت هر مولکول به اندازه، شکل و مقدار بار الکتریکی آن بستگی دارد و در طول مسیر ژل با موانع متعددی مواجه می‌شود که باعث جداسازی آن‌ها بر اساس این ویژگی‌ها می‌شود.

دو نوع ژل متداول در الکتروفورز عبارتند از:

• ژل آگارز: مناسب برای انجام الکتروفورز افقی و مخصوص جداسازی مولکول‌های DNA با طول‌های متفاوت، دارای منافذ بزرگ (حدود 100 تا 500 نانومتر).
• ژل آکریل آمید: کاربرد اصلی در الکتروفورز عمودی، مخصوص جداسازی پروتئین‌ها و مولکول‌های کوچکتر، با منافذ ریزتر (10 تا 200 نانومتر).

تنظیم درصد ژل باعث تغییر سایز منافذ آن شده و بدین ترتیب می‌توان بر اساس نیاز، دقت جداسازی را کنترل کرد. هرچه منافذ ژل کوچک‌تر باشد، حرکت مولکول‌های بزرگتر محدود و آهسته‌تر می‌شود.

تجهیزات و روش انجام الکتروفورز

تانک الکتروفورز دستگاهی با دو قطب مثبت و منفی است که نمونه‌ها در چاهک‌های ژل قرار می‌گیرند. به دلیل بار منفی مولکول‌های DNA، نمونه‌ها در نزدیکی قطب منفی گذاشته می‌شوند تا پس از اعمال میدان الکتریکی، به سمت قطب مثبت حرکت کنند. مولکول‌ها در مسیر خود از میان منافذ ژل عبور می‌کنند و بر اساس اندازه و بار تفکیک می‌شوند.

در پایان فرایند، باندهای جداشده بر روی ژل قابل مشاهده‌اند که هر باند نشان‌دهنده‌ی گروهی از مولکول‌ها با اندازه مولکولی مشابه است. این باندها معمولاً با استفاده از رنگ‌های خاص یا فلورسانس مشخص می‌شوند تا برای تجزیه و تحلیل‌های دقیق‌تر آماده باشند.

عملکرد الکتروفورز چیست

بار منفی مولکول‌های DNA باعث می‌شود که آن‌ها به سمت قطب مثبت حرکت کنند. پس از اتصال منبع تولید کننده میدان الکتریکی، میدان الکتریکی اثر می‌گذارد و مولکول‌های DNA از سمت قطب منفی به سمت قطب مثبت حرکت می‌کنند.

این حرکت در طول ژل صورت می‌گیرد. ژل، به عنوان یک محیط متخلخل، به مولکول‌های DNA اجازه می‌دهد تا به طور مرتب و مشخص حرکت کنند و بر اساس بار و اندازه خود از هم جدا شوند. در نهایت، مولکول‌های DNA با توجه به بار منفی خود در طول ژل جدا می‌شوند و می‌توانند بر اساس اندازه و وزن مولکولی خود مورد تحلیل قرار بگیرند.

این فرایند الکتروفورز بسیار مفید است و به ما امکان می‌دهد تا مولکول‌های DNA را جدا کرده و بررسی کنیم. با استفاده از این تکنیک، می‌توانیم به طور دقیق و دقیق‌تری بر روی DNA تمرکز کنیم و اطلاعات مفیدی دربارهٔ آن‌ها به دست آوریم.

کاربردهای ژل الکتروفورز در زیست‌شناسی و پزشکی

الکتروفورز به دلیل دقت و سادگی نسبتاً بالا، به یکی از تکنیک‌های ضروری در آزمایشگاه‌های بیولوژیکی و پزشکی تبدیل شده است. مهم‌ترین کاربردهای این روش عبارتند از:

1. جداسازی و تحلیل DNA
   الکتروفورز ژل آگارز وسیع‌ترین کاربرد را در مبحث DNA دارد. پس از استخراج DNA یا انجام واکنش‌های مانند PCR (واکنش زنجیره‌ای پلی‌مراز)، نمونه‌ها روی ژل گذاشته شده و با توجه به اندازه قطعات DNA، در ژل حرکت می‌کنند. این روش امکان ارزیابی کیفیت، اندازه و صحت نتایج تحقیقات مولکولی را فراهم می‌سازد.
2. بررسی محصولات PCR
   یکی از اصلی‌ترین گام‌ها در تأیید موفقیت واکنش PCR، تحلیل محصولات به دست آمده با استفاده از الکتروفورز ژل آگارز است. وجود باندهای مشخص و اندازه مناسب، نشانه صحت فرآیند است و عدم وجود باندهای ناخواسته می‌تواند اطلاعات مهمی درباره‌ی کیفیت واکنش بدهد.
3. شناسایی و جداسازی پروتئین‌ها
   گرچه کروماتوگرافی روش متداول در جداسازی پروتئین‌ها به شمار می‌آید، الکتروفورز ژل پلی‌آکریل‌آمید (PAGE) روشی ساده، اقتصادی و دقیق است که بر اساس اندازه مولکولی پروتئین‌ها عمل می‌کند. منافذ کوچک ژل آکریل‌آمید امکان تفکیک دقیق پروتئین‌هایی با جرم مولکولی متفاوت را فراهم می‌کنند. این تکنیک برای بررسی ساختار پروتئین‌ها، تشخیص اختلافات میان نمونه‌ها و در مطالعات بالینی کاربرد فراوان دارد.

مزایا و اهمیت الکتروفورز

الکتروفورز به دلیل قابلیتهای زیر در پژوهش‌های زیست‌مولکولی اهمیت بالایی دارد:

• امکان جداسازی دقیق مولکول‌ها بر اساس بار و اندازه
• صرفه‌جویی در زمان و هزینه نسبت به دیگر روش‌ها
• قابلیت اتوماسیون و انجام روی حجم‌های مختلف نمونه
• ارائه نتایج قابل اعتماد و تکرارپذیر برای اهداف تحقیقی و تشخیصی
• کاربرد گسترده در آزمایش‌های بالینی، بیوتکنولوژی و فارماکوژنومیکس

انواع الکتروفورز چیست

الکتروفورز یکی از روش‌های مهم و پرکاربرد در زیست‌شناسی مولکولی و بیوشیمی برای جداسازی مولکول‌ها بر اساس اندازه و بار الکتریکی آن‌ها است. الکتروفورز به دو نوع اصلی عمودی و افقی تقسیم می‌شود که هر یک با استفاده از ژل‌های متفاوت و برای اهداف خاصی به کار گرفته می‌شوند. در این مقاله به بررسی جامع انواع الکتروفورز، تفاوت‌ها، مزایا و کاربردهای هر کدام خواهیم پرداخت.

1.الکتروفورز افقی: استفاده از ژل آگاروز برای جداسازی مولکول‌های بزرگ
الکتروفورز افقی غالباً برای جداسازی مولکول‌های بزرگ مانند DNA و برخی پروتئین‌ها استفاده می‌شود. در این روش، ژل آگاروز که از پلی ساکاریدهای استخراج شده از جلبک‌های دریایی ساخته شده، در قالبی به صورت افقی قرار می‌گیرد. ژل آگاروز دارای ساختاری متخلخل با منافذ نسبتاً بزرگ است که امکان عبور مولکول‌های درشت DNA را فراهم می‌کند.

روش کار در الکتروفورز افقی به این صورت است که ژل در محلول بافر غوطه‌ور شده و نمونه‌ها در چاهک‌های ژل قرار می‌گیرند. با اعمال جریان الکتریکی، مولکول‌های DNA که به خاطر بار منفی خود به سمت الکترود مثبت حرکت می‌کنند، بر اساس اندازه خود از هم جدا می‌شوند. مولکول‌های کوتاه‌تر سرعت حرکت بیشتری دارند و سریع‌تر از مولکول‌های بلندتر در ژل پیش می‌روند. این ویژگی باعث می‌شود که الکتروفورز افقی یکی از بهترین روش‌ها برای تشخیص و جداسازی انواع مختلف DNA در آزمایشگاه‌های ژنتیک و مولکولی باشد.

مزایای اصلی الکتروفورز افقی با ژل آگاروز عبارتند از:

• ایمنی بالای استفاده و سهولت در آماده‌سازی ژل
• توانایی جداسازی مولکول‌های بزرگ با دقت مناسب
• قابلیت افزودن رنگ‌های فلورسنت یا رنگ‌های دیگر برای ردیابی نمونه‌ها

2.الکتروفورز عمودی: نقش ژل پلی آکریلامید در جداسازی مولکول‌های کوچک

برخلاف روش افقی، الکتروفورز عمودی بیشتر برای جداسازی مولکول‌های کوچک مانند پپتیدها، پروتئین‌ها و اسیدهای نوکلئیک کوتاه به کار می‌رود. در این روش، از ژل پلی آکریلامید استفاده می‌شود که یک ژل پلیمری با منافذ بسیار ریز است و از مونومر آکریلامید تهیه می‌شود.

یکی از خصوصیات مهم الکتروفورز عمودی این است که ژل به صورت عمودی و در محفظه‌ای محدود شده با بافر قرار می‌گیرد. برخلاف ژل آگاروز، در پلیمریزاسیون ژل پلی آکریلامید تماس آن با اکسیژن محدود می‌شود؛ زیرا اکسیژن به عنوان مهارکننده پلیمریزاسیون عمل می‌کند و وجود آن روند تشکیل ژل را مختل می‌سازد. به همین دلیل، این روش برای ساخت ژل‌های پلی آکریلامید مناسب‌تر است و نمی‌توان از ژل آگاروز در آن استفاده کرد.

الکتروفورز عمودی به دلیل توانایی جداسازی دقیق‌تر مولکول‌های کوچک و ساختار متراکم ژل پلی آکریلامید، برای مطالعات پروتئینی و بررسی پپتیدها بسیار مفید است. این روش به محققان امکان می‌دهد تا حتی تفاوت‌های بسیار کوچک در اندازه مولکول‌ها را بیابند و تحلیل‌های دقیق‌تری انجام دهند.

مقایسه ژل آگاروز و ژل پلی آکریلامید

مهم‌ترین تفاوت‌ها و ویژگی‌های ژل آگاروز و پلی آکریلامید در جدول زیر آمده است:

در ادامه تفاوت‌های اصلی بین دو نوع ژل پلی آکریلامید و ژل آگاروز را به صورت اجمالی تر بررسی خواهیم کرد. هر یک از این روش‌ها با توجه به نیاز و هدف آزمایش مورد استفاده قرار می‌گیرند.

ژل آگاروز

ژل آگاروز ( Agarose) یک نوع ژل است که از پلی ساکارید جلبک‌های دریایی به دست می‌آید. این ژل به صورت درون کاست افقی شکل می‌گیرد و برای استفاده بسیار ایمن است. ژل آگاروز قادر به جداسازی مولکول‌های بزرگ مانند DNA است و به عنوان روش ایده‌آل برای جداسازی DNA مورد استفاده قرار می‌گیرد.

یکی از مزایای ژل آگاروز این است که دارای منافذ بزرگ است که برای جداسازی مولکول‌های با طول بالا بسیار مناسب است. این ژل ساختار ساده‌ای دارد و به راحتی قابل استفاده است.

استفاده از ژل آگاروز در الکتروفورز افقی برای جداسازی مولکول‌های بزرگ مانند DNA بسیار موثر است.

ژل پلی آکریلامید

ژل پلی آکریلامید یک نوع ژل پلیمری است که بر پایه مونومر آکریلامید تهیه می‌شود. این ژل به صورت عمودی درون محفظه الکتروفورز قرار می‌گیرد و تماس آن با بافر محدود است.

مزیت اصلی استفاده از ژل پلی آکریلامید در الکتروفورز عمودی این است که قادر به جداسازی مولکول‌های کوچکتر مانند پپتیدها و اسیدهای نوکلئیک است. با توجه به ساختار ساده‌ای که دارد، این ژل برای جداسازی مولکول‌های کوچک و دقیق بسیار مناسب است.

توجه کنید که در الکتروفورز عمودی، نمی‌توان از ژل آگاروز استفاده کرد زیرا در پلیمریزه شدن ژل پلی آکریلامید، اکسیژن به عنوان یک مهارکننده فعالیت دارد و ممانعت می‌کند که ژل با اکسیژن در تماس بیاید.

با توجه به این ویژگی‌ها، استفاده از ژل پلی آکریلامید در الکتروفورز عمودی بسیار مفید است و به شدت توصیه می‌شود برای جداسازی مولکول‌های کوچک و انجام آزمایشات دقیق از آن استفاده کنید.

شناخت تفاوت‌ها، مزایا و محدودیت‌های هر نوع الکتروفورز به محققان کمک می‌کند تا با توجه به نوع نمونه و هدف آزمایش، بهترین روش را انتخاب نموده و نتایج دقیق و قابل اعتمادی کسب کنند. به این ترتیب، الکتروفورز همچنان یک ابزار حیاتی و پرکاربرد در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی و تشخیص پزشکی باقی خواهد ماند.

برای مطالعه بیشتر راجع به انواع ژل الکتروفورز و روش ساخت آن به مقاله ی آموزش ساخت ژل الکتروفورز | انواع ژل الکتروفورز مراجعه کنید.

الکتروفورز مولکول‌های DNA

الکتروفورز مولکول‌های DNA به عنوان یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین تکنیک‌ها در علوم زیستی و ژنتیک، امکان جداسازی مولکول‌های DNA با اندازه‌های مختلف را فراهم می‌آورد. این روش با استفاده از ویژگی بار منفی DNA، امکان حرکت مولکول‌ها در میدان الکتریکی و تفکیک آن‌ها بر اساس اندازه را فراهم می‌کند.

الکتروفورز DNA:

مولکول‌های DNA به دلیل بار منفی که دارند، در حضور میدان الکتریکی به سمت الکترود مثبت حرکت می‌کنند. این حرکت بر اساس طول و اندازه DNAها متفاوت است؛ یعنی مولکول‌های کوتاه‌تر با سرعت بیشتری نسبت به مولکول‌های بلندتر حرکت می‌کنند. این تفاوت سرعت باعث جداسازی DNAها بر اساس اندازه و سایز آنها در محیط ژل می‌شود.

برای انجام الکتروفورز، نمونه DNA در چاهک‌های مخصوص روی ژل قرار گرفته و سپس جریان الکتریکی اعمال می‌شود. برای مشاهده بهتر نمونه‌ها، معمولاً رنگ‌های فلورسنت به ژل یا نمونه اضافه می‌شود تا پس از الکتروفورز، باندهای DNA به راحتی نمایان شوند. نکته مهم این است که الکتروفورز DNA معمولاً به صورت افقی انجام می‌شود که نسبت به روش‌های عمودی ساده‌تر و قابل کنترل‌تر است.

شناسایی اندازه DNA با استفاده از نردبان مولکولی
در الکتروفورز مولکول‌های DNA به صورت افقی جداسازی می‌شوند که روشی بسیار ساده‌تر نسبت به روش عمودی است. بعد از توقف جریان، باندهای مولکول‌های DNA با اندازه‌های مختلف بر روی ژل قابل مشاهده هستند. برای تعیین اندازه باندهای نمونه، از یک نشانگر یا لدر به عنوان استاندارد استفاده می‌شود. لدر روی ژل به صورت باندهایی با طول معین نمایان است و با استفاده از آن می‌توانید اندازه باندهای مولکول‌های نمونه را بر روی ژل ارزیابی کنید.

کاربردها و اهمیت الکتروفورز مولکول‌های DNA

الکتروفورز مولکول‌های DNA نقش بسزایی در تشخیص آزمایشگاهی، ژنتیک پزشکی، بیوتکنولوژی و تحقیقات پایه پزشکی ایفا می‌کند. این تکنیک برای شناسایی بیماری‌های ژنتیکی، تعیین توالی DNA، شناسایی توالی‌های خاص و حتی در آزمایش‌های جرم‌شناسی کاربردهای فراوانی دارد.

الکتروفورز دو بعدی:

الکتروفورز دو بعدی یکی از تکنیک‌های پیشرفته‌تر الکتروفورز است که برای جداسازی پروتئین‌ها به کار می‌رود. در این روش، پروتئین‌ها ابتدا بر اساس نقطه ایزوالکتریک (pI) جدا شده و سپس بر اساس وزن مولکولی تفکیک می‌شوند. این تکنیک که در سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۶ توسعه یافته است، امکان جداسازی دقیق‌تر و جامع‌تر پروتئین‌ها را فراهم می‌آورد.

یکی از مراحل مهم این فرایند، آمفولیت‌سازی و ایجاد گرادیان pH در ژل است. سپس با اعمال ولتاژ بالا، پروتئین‌ها در جهت خاصی حرکت می‌کنند تا به نقطه ایزوالکتریک خود برسند. پس از آن، جهت میدان الکتریکی تغییر می‌کند و فرآیند جداسازی بر اساس وزن مولکولی با استفاده از ژل پلی‌آکریل آمید انجام می‌گردد. در نهایت با رنگ‌آمیزی ژل، نقشه‌ای دوبعدی از پروتئین‌های نمونه به دست می‌آید که اطلاعات ارزشمندی درباره ترکیب پروتئینی نمونه ارائه می‌دهد.

الکتروفورز در میدان الکتریکی ضربان‌دار:

برای تفکیک مولکول‌های بزرگ DNA یا پروتئین‌ها با وزن مولکولی بالا، معمولاً از روش الکتروفورز در میدان الکتریکی ضربان‌دار استفاده می‌شود. سه روش اصلی در این زمینه عبارتند از UPFGE، FIGE و PFGE که هر کدام ویژگی‌ها و کاربردهای خاص خود را دارند.

• UPFGE (Electrophoresis Pulsed-Field Gel) روشی ساده با استفاده از جریان‌های قطع و وصل است که باعث جداسازی مؤثر مولکول‌های بزرگ و کوچک می‌شود.
• FIGE (Field Inversion Gel Electrophoresis) با تغییر جهت میدان الکتریکی، امکان تفکیک دقیق‌تر مولکول‌ها با بارهای بالا را فراهم می‌آورد. این روش برای بررسی بیماری‌هایی مانند دیستروفی عضلانی کاربرد دارد.
• PFGE (Pulsed-Field Gel Electrophoresis) از دو میدان الکتریکی عمود بر هم بهره می‌برد که باعث حرکت زیگزاگی مولکول‌ها و جداسازی مؤثر آن‌ها در بازه‌های بسیار بزرگ جفت باز می‌شود؛ این روش یکی از پرکاربردترین تکنیک‌ها برای جداسازی مولکول‌هایی بین بیست هزار تا دو میلیون جفت باز است.

مفاهیم و روش‌ها
در الکتروفورز میدان الکتریکی، مولکول‌ها تحت تأثیر نیروی میدان الکتریکی حرکت می‌کنند و بر اساس اندازه و بار الکتریکی، از یکدیگر تفکیک می‌شوند. برای جداسازی مولکول‌های بزرگ و پیچیده، چندین روش تخصصی توسعه یافته‌اند که رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از:

1. UPFGE (الکتروفورز در میدان الکتریکی ضربان‌دار تک جهتی)
   در این روش، جریان الکتریکی به صورت ضربان‌دار و در یک جهت مشخص قطع و وصل می‌شود. این روش به دلیل سادگی و کارآمدی خود، مولکول‌های کوچک و بزرگ را به خوبی از هم تفکیک می‌کند. مولکول‌های کوچک توانایی تطابق سریع با تغییرات میدان را دارند و با سرعت حرکت می‌کنند، در حالی که مولکول‌های بزرگتر این تطابق را ندارند و بنابراین محدود به محدودیت‌های حرکت می‌شوند. یکی از کاربردهای مهم این روش، بررسی بیماری‌های دیستروفی عضلانی است.
2. FIGE (الکتروفورز در میدان الکتریکی معکوس)
   روش FIGE بر اساس تغییر جهت میدان الکتریکی استوار است و در بازه زمانی مشخصی جهت میدان برعکس می‌شود. این تکنیک امکان جداسازی مولکول‌هایی با بار مولکولی بالا (مثلاً تا 800 کیلوژول بار) را فراهم می‌آورد و تفکیک مولکول‌های بسیار بزرگ را تسهیل می‌کند.
3. PFGE (الکتروفورز میدان الکتریکی ضربان‌دار)
   PFGE یکی از روش‌های پیچیده‌تر است که در آن دو میدان الکتریکی عمود بر هم اعمال می‌شود. حرکت زیگزاگ مولکول‌ها در این روش به واسطه جهت‌های مختلف میدان الکتریکی رخ می‌دهد که باعث جداسازی موثر مولکول‌هایی با ابعاد بسیار بزرگ (از ۲۰ هزار تا ۲ میلیون جفت بار) می‌شود. این روش در مطالعات ژنتیکی و تشخیص بیماری‌های پیچیده کاربرد دارد.

انواع تانک‌های الکتروفورز و کاربردهای آنها

تانک‌های الکتروفورز، ابزار پایه برای اعمال میدان الکتریکی و انجام فرآیند جداسازی مولکول‌ها هستند. این تانک‌ها با توجه به نحوه قرارگیری ژل و جهت حرکت نمونه‌ها، به چند دسته تقسیم می‌شوند:

1. تانک الکتروفورز افقی
   در این نوع تانک، ژل روی یک صفحه افقی قرار می‌گیرد و حرکت مولکول‌ها به صورت افقی انجام می‌شود. این روش به دلیل سادگی و سهولت استفاده، در بسیاری از آزمایشگاه‌ها مرسوم است.
2. تانک الکتروفورز عمودی
   این تانک برای جداسازی مولکول‌ها با استفاده از تکنیک‌هایی نظیر آنژیوگرافی و بلات‌ها (نورتن‌بلات، ساترن‌بلات) مناسب است. به دلیل ساختار عمودی، امکان تجزیه و تحلیل نمونه‌های بیشتر و ذخیره‌سازی بهتر فراهم می‌شود.
3. تانک تیوب ژل
   در این روش، لوله‌های ژل روی یک صفحه قرار می‌گیرند و مهاجرت مولکول‌ها در جهت عمودی صورت می‌گیرد. این تانک برای فرآیندهایی چون ایزوالکتروفوکوسینگ (IEF) و D-ELECTROPHOREIS کاربرد دارد.
4. تانک وسترن بلات
   یکی از متداول‌ترین تانک‌های الکتروفورز، وسترن بلات است که برای مهاجرت پروتئین‌ها روی ژل استفاده می‌شود. این تانک به صورت افقی عمل می‌کند و در ابعاد و اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود تا قابلیت تطبیق با انواع نمونه‌ها را داشته باشد.

اهمیت و کاربردهای الکتروفورز

الکتروفورز چیست و چه نقشی در تحقیقات علمی دارد؟ این تکنیک به موجب توانایی دقیق جداسازی مولکول‌ها بر اساس بار و اندازه، در حوزه‌های متعددی از زیست‌شناسی مولکولی، ژنتیک، بیوشیمی و پزشکی کاربرد دارد. از جمله مهم‌ترین کاربردها می‌توان به تشخیص بیماری‌های ژنتیکی، تحلیل پروتئین‌ها، بررسی ساختار DNA و RNA، و همچنین مطالعات درباره ویژگی‌های مولکولی اشاره کرد.

خرید و قیمت دستگاه الکتروفورز

الکتروفورز تکنیکی پراهمیت و حیاتی در زیست‌شناسی مولکولی و بیوشیمی محسوب می‌شود که به وسیله آن می‌توان به جداسازی و تحلیل دقیق مولکول‌های زیستی پرداخت. این روش ساده، اقتصادی و مؤثر به وسیله ژل‌های با تخلخل مختلف، امکان بررسی موشکافانه DNA و پروتئین‌ها را فراهم می‌آورد. با توجه به کاربردهای وسیع و قابلیت‌های فراوان این تکنیک، تسلط بر اصول و عملکرد آن برای محققان و کارشناسان آزمایشگاهی امری ضروری است.

جهت خرید و اطلاع از قیمت دستگاه الکتروفورز با کارشناسان فروش شرکت تجهیزات آزمایشگاهی آبان طب تماس بگیرید.